Teuchertowie
Czechy
Aprašymas
Herb baronów von Teuchert z 1859 r., odtworzony według opisu słownego.
Herbą naudojančios giminės
Teuchertowie
Lenkijos genealogijos herbynas
Herbų galerija
1287 · 44/54
Thun und Hohenstein
Austria
Aprašymas
Herb rodu Thun und Hohenstein.
Herbą naudojančios giminės
Thun und Hohenstein
Šaltinis
Thurn-Valsassina
Austria
Aprašymas
Herb rodu Thurn-Valsassina.
Herbą naudojančios giminės
Thurn-Valsassina
Šaltinis
Tinti
Austria
Aprašymas
Herb rodu Tinti.
Herbą naudojančios giminės
Tinti
Šaltinis
Tluk z Tošanovic
Czechy
Aprašymas
Herb śląskiej rodziny szlacheckiej Tluk z Tošanovic.
Herbą naudojančios giminės
Tluk z Tošanovic
Šaltinis
Trauttmansdorff
Austria
Aprašymas
Herb rodu Trauttmansdorff.
Herbą naudojančios giminės
Trauttmansdorff
Šaltinis
Trestka
Polska
Aprašymas
Opis herbu
W polu srebrnem – na pasie prawo-ukośnym czerwonym trzy krzyże złote kawalerskie. Nad hełmem w koronie pięć piór strusich .
Herbą naudojančios giminės
Luszkowski, Trestka, Zembowski, Trop, Łuszkowski, Tropp
Šaltinis
Treter
Polska
Aprašymas
Opis herbu
Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania , według dokumentów potwierdzających szlachectwo Treterów z 1902 roku:
W polu czerwonym rzeka srebrna. Klejnot : nad hełmem , w koronie smok zielony ziejący ogniem. Labry czerwone, podbite srebrem.
Tadeusz Gajl podał smoka czarnego.
Herbą naudojančios giminės
Według Tadeusza Gajla , który listę herbownych skompilował m.in. na podstawie wcześniej wymienionych klasycznych herbarzy, uprawnionymi do używania tego herbu były rodziny onazwiskach: Treter (Tretter) iLubomirz (przydomek)
Šaltinis
Trippenbachové
Czechy
Aprašymas
Herb rodu Trippenbachové.
Herbą naudojančios giminės
Trippenbachové
Šaltinis
Trocki
Polska
Aprašymas
W polu srebrnym złota korona, zza której wychodzą trzy ostrza broni białej: środkowe pionowo, dwa boczne ukośnie. Nad hełmem w koronie srebrny żuraw z uniesionymi skrzydłami, trzymający w prawej nodze złotą gałązkę. Labry zielone, podbite srebrem.
Herbą naudojančios giminės
Trocki
Šaltinis
Trocki-Sieniutowicz
Polska
Aprašymas
W polu czerwonym srebrna chorągiew o dwóch połach, na drzewcu, z czerwonym krzyżem kawalerskim przy dolnym skraju płata. Klejnot: pięć piór strusich. Labry czerwone, podbite srebrem.
Herbą naudojančios giminės
Trocki-Sieniutowicz
Šaltinis
Trupia Głowaodmiana alternatywna
Rzeczpospolita Obojga Narodów
Aprašymas
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
Herbą naudojančios giminės
Herbowni [ edytuj | edytuj kod ] Lista herbownych wartykule sporządzona została na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych iwspółczesnych herbarzy . Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone wczasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami , co zostało następnie utrwalone wwydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania genealogiczne . Pełna lista herbownych nie jest dziś możliwa do odtworzenia, także ze względu na zniszczenie izaginięcie wielu akt idokumentów wczasie II wojny światowej (między innymi wczasie powstania warszawskiego w 1944 spłonęło ponad 90% zasobu Archiwum Głównego Akt Dawnych wWarszawie , gdzie przechowywana była większość dokumentów staropolskich). Lista nazwisk znajdująca się wartykule (poniżej) pochodzi zHerbarza polskiego Tadeusza Gajla. Jest to dotychczas najpełniejsza lista herbownych, uzupełniana ciągle przez autora przy kolejnych wydaniach Herbarza . Występowanie na liście nazwiska nie musi oznaczać, że konkretna rodzina pieczętowała się herbem Trupia Głowa. Często te same nazwiska są własnością wielu rodzin reprezentujących wszystkie stany dawnej Rzeczypospolitej, to jest chłopów, mieszczan, szlachtę. Według Gajla, do używania tego herbu uprawnione jest siedem rodów (10 nazwisk): Małynicki, Połukord, Pszonek, Racadowski, Racedowski, Racędowski, Raczedowski. Herb ten jest dość podobny do herbu Kalwaria , dlatego też listy nazwisk tych obu herbów częściowo się pokrywają
Šaltinis
Trusiewicz
Polska
Aprašymas
W polu czerwonym złoty półksiężyc rogami ku górze, z takimż krzyżem kawalerskim pomiędzy rogami. Klejnot: nad hełmem w koronie pięć piór strusich. Labry czerwone, podbite złotem.
Herbą naudojančios giminės
Trusiewicz
Šaltinis
Tryzna
Polska
Aprašymas
Tarcza czwórdzielna w krzyż. W polu pierwszym czerwonym srebrna lilia; w drugim srebrnym miecz pomiędzy dwiema czarnymi podkowami; w trzecim czerwonym trzy złote strzały skrzyżowane; w czwartym błękitnym srebrna podkowa barkiem w dół, nad nią złoty krzyż kawalerski. Klejnot: pięć piór pawich.
Herbą naudojančios giminės
Tryzna
Šaltinis
Trzciniec
Polska
Aprašymas
W polu złotym trzy naturalne pałki wodne na zielonych łodygach, ustawione pionowo obok siebie. Klejnot: nad hełmem w koronie złoty gryf ze srebrnym skrzydłem, wspięty i zwrócony w prawo.
Herbą naudojančios giminės
Trzciniec
Šaltinis
Trzecieski
Polska
Aprašymas
Opis herbu
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania , zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego :
Na tarczy dwudzielnej w pas, pole górne barwy niewiadomej, pole dolne dwudzielne w słup, w którym po prawej i po lewej głowa mężczyzny.
Klejnot : dwie trąby myśliwskie.
Herbą naudojančios giminės
Ponieważ herb Trzecieski był herbem własnym , prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu : Trzecieski
Šaltinis
Trzy Gwiazdy
Polska
Aprašymas
Opis herbu
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania , zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego :
W polu błękitnym półksiężyc złoty, nad którym trzy gwiazdy w pas. Klejnot : trzy pióra strusie. Labry błękitne podbite złotem.
Herbą naudojančios giminės
Rodziny kaszubskie: Brodzki, Buchon (Buchan), zprzydomkiem Gliszczyński, Chamier zprzydomkami Ciemiński iGliszczyński, Jutrzenka (Genderzika), Lipiński, Milwiński, Miszewski, Mroczek (Mrozek) zprzydomkami Gliszczyński iTrzebiatowski, Mściszewski, Prądzyński (Prondzyński), Rekowski, Słuszewski, Studzieński. Był to prawdopodobnie pierwotny herb rodu Chamierów-Ciemińskich, który następnie przekształcił się wherb Chamier . Pośrednim etapem wtym procesie wydaje się być herb Chamier II . Przemysław Pragert wymienia też, za Emilianem Szeligą-Żernickim, rodzinę tego herbu onazwisku Cisowski (pierwotnie Cisa). Zapiska uŻernickiego mówi jednak oherbie Księżyc, anazwę taką stosowano do wielu herbów. Mogło tu m.in. chodzić oherb Księżyc albo Trzy Gwiazdy. Rodzinami kaszubskimi wymienianymi przez Gajla przy herbie Trzy Gwiazdy są także: Brychta, Dąbrowski, Kistowski, Machowski, Podjaski, Polpanke, Żmuda (Smuda), Wnuk, ale Przemysław Pragert przypisuje im inne herby. Rodziny niekaszubskie albo nieznanego pochodzenia: Cholewiński, Dobrowolski, Dornatus, Eichholtz, Gustkowski, Ines de Leon, Ingielewicz, Ingiełowicz, Jabłonowski, Juszczakiewicz, Kiwalski, Kruk, Lanik, Madricki, Malaff, Mszanecki, Nawrocki, Olechowski, Pluta, Pluto, Pomorski, Rodkiewicz, Słuczanowski, Styp, Sulerzycki, Szyc, Wantuch, Wańtoch, Wrześniewski. Rodzina Ines de Leon jest według Uruskiego pochodzenia portugalskiego
Šaltinis
Trzy Tarcze
Rzeczpospolita Obojga Narodów
Aprašymas
Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:
W polu czerwonym trzy tarcze srebrne (2 i 1). Klejnot: Trzy pióra strusie. Labry czerwone, podbite srebrem.
Na przedstawieniu z XVI-wiecznej polichromii w Grębieniu, tarcze są złote.
Teodor Chrząński w Tablicach odmian herbowych przypisał herbowi temu pole błękitne.
Aż do XX wieku herb rysowano bez klejnotu, dopiero w Uzupełnieniach do Księgi Herbowej Rodów Polskich przypisano mu trzy pióra strusie w klejnocie. Rekonstrukcję taką przyjął Tadeusz Gajl, za którym zamieszczono powyższy opis.
Herbą naudojančios giminės
Herbowni [ edytuj | edytuj kod ] Tadeusz Gajl wymienia następujące rody herbownych uprawnionych do posługiwania się tym herbem: Streczkowski (Stretkowski), Strybel. Wedle opinii Polaczkówny , herb ten miał przysługiwać pierwotnie łużyckiej rodzinie Kołowasów. Józef Szymański nie wyklucza łużyckiego pochodzenia herbu ijego pierwotnego związania zpograniczem śląskim . WPolskim Słowniku Biograficznym jako używający tego herbu wymieniany jest Teodor Chrząński , autor rękopisu Tablic odmian herbowych . Wsamych jednak Tablicach , herb autora ma odmienny klejnot, jest to odmiana herbu Trzy Tarcze. ↑ Błąd wprzypisach : Błąd wskładni elementu <ref> . Brak tekstu wprzypisie onazwie Szymański1 BŁĄD PRZYPISÓW
Šaltinis
Tuchan
Polska
Aprašymas
W polu błękitnym czerwone serce obciążone srebrną figurą w kształcie haka, a pod nim dwa srebrne miecze o złotych rękojeściach skrzyżowane ukośnie. Klejnot: nad hełmem w koronie złoty półksiężyc rogami ku górze. Labry błękitne, podbite srebrem.
Herbą naudojančios giminės
Tuchan
Šaltinis
Tuchołka
Polska
Aprašymas
Opis herbu
Herb znany był w przynajmniej trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania :
Tuchołka I : W polu srebrnym trzy karpie złote w słup (także w lewo). Klejnot : nad hełmem w koronie ramię zbrojne z mieczem wzniesionym do cięcia. Labry srebrne, podbite złotem.
Tuchołka II : W polu srebrnym trzy karpie złote w słup, środkowy w lewo. Klejnot: nad hełmem w koronie trzy pióra strusie, na których karp złoty w dół. Labry srebrne, podbite złotem.
Tuchołka III : W polu srebrnym trzy karpie czerwone w słup. Klejnot: nad hełmem w koronie pięć piór strusich. Labry czerwone, podbite złotem.
Herbą naudojančios giminės
Tuchołka (Tuchola, Tucholka, Tucholski, Tuchółka). Rodzina Tuchołka [ edytuj | edytuj kod ] Rodzina biorąca nazwisko od wsi Tuchółka , mająca być gałęzią wielkopolskiego rodu Korzboków . Pierwszym pewnym członkiem rodu był wymieniony w 1526 roku Wawrzyniec Tuchołka. Związek wcześniejszych właścicieli wsi, piszących się zTuchółki, zomawianym tu rodem, jest nieznany. Największe znaczenie rodzina osiągnęła wXVII wieku, kiedy jej przedstawiciele piastowali stanowiska senatorskie. Założycielem głównej senatorskiej linii miał być Jan Tuchołka, zapisany w 1567 roku, albo wymieniany wcześniej Wawrzyniec. Wnukiem Jana był Jakub Korzbok Tuchołka, ławnik ziemski tucholski, poseł na sejm ikomisarz na trybunał skarbowy radomski. Jego syn Jan Piotr, niekiedy pisany tylko jako Piotr, był pisarzem ziemskim pomorskim, podkomorzym malborskim, kasztelanem gdańskim, posłem na sejm istarostą tucholskim. Również jego potomkowie ikrewni pełnili wXVII-XVIII wieku różne funkcje publiczne. Wroku 1772 przedstawiciele rodu składali hołd królowi pruskiemu. W 1837 członek rodu wylegitymował się zherbem Korzbok
Šaltinis
TuchołkaII
Polska
Aprašymas
Opis herbu
Herb znany był w przynajmniej trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania :
Tuchołka I : W polu srebrnym trzy karpie złote w słup (także w lewo). Klejnot : nad hełmem w koronie ramię zbrojne z mieczem wzniesionym do cięcia. Labry srebrne, podbite złotem.
Tuchołka II : W polu srebrnym trzy karpie złote w słup, środkowy w lewo. Klejnot: nad hełmem w koronie trzy pióra strusie, na których karp złoty w dół. Labry srebrne, podbite złotem.
Tuchołka III : W polu srebrnym trzy karpie czerwone w słup. Klejnot: nad hełmem w koronie pięć piór strusich. Labry czerwone, podbite złotem.
Herbą naudojančios giminės
Tuchołka (Tuchola, Tucholka, Tucholski, Tuchółka). Rodzina Tuchołka [ edytuj | edytuj kod ] Rodzina biorąca nazwisko od wsi Tuchółka , mająca być gałęzią wielkopolskiego rodu Korzboków . Pierwszym pewnym członkiem rodu był wymieniony w 1526 roku Wawrzyniec Tuchołka. Związek wcześniejszych właścicieli wsi, piszących się zTuchółki, zomawianym tu rodem, jest nieznany. Największe znaczenie rodzina osiągnęła wXVII wieku, kiedy jej przedstawiciele piastowali stanowiska senatorskie. Założycielem głównej senatorskiej linii miał być Jan Tuchołka, zapisany w 1567 roku, albo wymieniany wcześniej Wawrzyniec. Wnukiem Jana był Jakub Korzbok Tuchołka, ławnik ziemski tucholski, poseł na sejm ikomisarz na trybunał skarbowy radomski. Jego syn Jan Piotr, niekiedy pisany tylko jako Piotr, był pisarzem ziemskim pomorskim, podkomorzym malborskim, kasztelanem gdańskim, posłem na sejm istarostą tucholskim. Również jego potomkowie ikrewni pełnili wXVII-XVIII wieku różne funkcje publiczne. Wroku 1772 przedstawiciele rodu składali hołd królowi pruskiemu. W 1837 członek rodu wylegitymował się zherbem Korzbok
Šaltinis
TuchołkaIII
Polska
Aprašymas
Opis herbu
Herb znany był w przynajmniej trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania :
Tuchołka I : W polu srebrnym trzy karpie złote w słup (także w lewo). Klejnot : nad hełmem w koronie ramię zbrojne z mieczem wzniesionym do cięcia. Labry srebrne, podbite złotem.
Tuchołka II : W polu srebrnym trzy karpie złote w słup, środkowy w lewo. Klejnot: nad hełmem w koronie trzy pióra strusie, na których karp złoty w dół. Labry srebrne, podbite złotem.
Tuchołka III : W polu srebrnym trzy karpie czerwone w słup. Klejnot: nad hełmem w koronie pięć piór strusich. Labry czerwone, podbite złotem.
Herbą naudojančios giminės
Tuchołka (Tuchola, Tucholka, Tucholski, Tuchółka). Rodzina Tuchołka [ edytuj | edytuj kod ] Rodzina biorąca nazwisko od wsi Tuchółka , mająca być gałęzią wielkopolskiego rodu Korzboków . Pierwszym pewnym członkiem rodu był wymieniony w 1526 roku Wawrzyniec Tuchołka. Związek wcześniejszych właścicieli wsi, piszących się zTuchółki, zomawianym tu rodem, jest nieznany. Największe znaczenie rodzina osiągnęła wXVII wieku, kiedy jej przedstawiciele piastowali stanowiska senatorskie. Założycielem głównej senatorskiej linii miał być Jan Tuchołka, zapisany w 1567 roku, albo wymieniany wcześniej Wawrzyniec. Wnukiem Jana był Jakub Korzbok Tuchołka, ławnik ziemski tucholski, poseł na sejm ikomisarz na trybunał skarbowy radomski. Jego syn Jan Piotr, niekiedy pisany tylko jako Piotr, był pisarzem ziemskim pomorskim, podkomorzym malborskim, kasztelanem gdańskim, posłem na sejm istarostą tucholskim. Również jego potomkowie ikrewni pełnili wXVII-XVIII wieku różne funkcje publiczne. Wroku 1772 przedstawiciele rodu składali hołd królowi pruskiemu. W 1837 członek rodu wylegitymował się zherbem Korzbok
Šaltinis
Tunklowie z Brníčka
Czechy
Aprašymas
Herb Tunklów z Brníčka według dzieła Augusta Sedláčka „Hrady, zámky a tvrze království Českého”, tom 9 (1893).
Herbą naudojančios giminės
Tunklowie z Brníčka
Šaltinis
Twardost
Polska
Aprašymas
Opis herbu
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania , zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego :
W polu czerwonym serce w srebrno-czarną szachownicę.
Klejnot nieznany.
Labry czerwone, podbite srebrem.
Do XVIII wieku przedstawiano serce w godle w towarzystwie tak samo poszachowanej wstęgi. Tak podaje Gniazdo cnoty Paprockiego , Orbis poloni Okolskiego . Jeszcze w pierwszym XVIII-wiecznym herbarzu, autorstwa Antoniego Swacha, serce występuje ze wstęgą. Dopiero u Kaspra Niesieckiego wstęgi tej brak. Jest to o tyle dziwne, że Niesiecki powołuje się na autorów wcześniejszych, którzy wstęgę tę zawsze podawali. To zniekształcenie godła przez Niesieckiego było następnie powielane przez wszystkie herbarze aż do współczesności.
Herbą naudojančios giminės
Juszyński. Michał Józef Juszyński – biskup sandomierski był herbu Twardost bądź herbu własnego Juszyński