GENEALOGIA RODZINNA ADAMCZYKÓW

Kości tutaj to kości z mojej kości i ciało z mojego ciała. Chodzi o zrobienie czegoś z tym. Szczycić się tym, co udało się osiągnąć naszym przodkom. Jak przyczynili się do tego, czym jesteśmy dzisiaj. Chodzi o szanowanie ich trudności i strat, widzieć ich jako osoby nigdy się nie poddające i zdecydowane, by iść w trudnościach dalej i budować życie dla swojej rodziny. To wielka duma, że ojcowie walczyli, a niektórzy zginęli, aby stworzyć i utrzymać nas jako naród. Dochodzę do głębokiego i ogromnego zrozumienia, że robili to wszystko dla nas. Z równej dumy i miłości nasze matki walczyły o narodziny, bez nich nie moglibyśmy istnieć, więc kochamy każdą z nich tak daleko, jak to tylko możliwe. Abyśmy się urodzili, i byli kim jesteśmy. Abyśmy także, mogli o nich pamiętać. Więc robię to z miłością, troską i zapisywaniem każdego faktu ich istnienia ponieważ jesteśmy nimi, a oni są sumą tego, kim jesteśmy dziś my. Tak więc, jak zawołał skryba, opowiadam historię mojej rodziny a ten, którego wezwą w następnym pokoleniu, ma odpowiedzieć na wezwanie i zająć moje miejsce w długiej kolejce rodzinnych gawędziarzy. Dlatego wzywam tych młodych i starszych do podjęcia działań i przywrócenia pamięci lub powitania tych, których nigdy wcześniej nie znaliśmy. Starałem się, aby to drzewo genealogiczne nie było tylko suchym skupiskiem nazwisk i dat, ale historią bogatą w zdjęcia i pamiątki, historię miejsc i otoczenia, wspomnienia i opisy krewnych. W tym miejscu chciałbym podziękować wszystkim, którzy czynnie wspierali niniejsze przedsięwzięcie, za wszelkie informacje, które starałem się na bieżąco wpisywać. Aby Kronika mogła być w miarę interesująca rzetelna musi być co jakiś czas uzupełniana, a tego nie dało się zrobić bez pomocy innych członków rodziny. Dziękuję mojej mamie, teściom. W sposób szczególny chcę podziękować dziadkowi żony, Bolesławowi Haczykowskiemu, którego już nie ma wśród nas i jego żonie babci Wacławie z Bieguszewskich. To oni zainspirowali mnie do tworzenia kroniki. Byli pierwszymi osobami od których dowiedziałem się o protoplastach mojej żony i naszych dzieci. Dzięki ich przychylności i zaangażowaniu oraz udostępnionych materiałach archiwalnych, kronika mogła uzyskać swą atrakcyjną zawartość. Serdecznie dziękujemy Halinie i Józefowi Kowalskim za dokumenty i informacje dotyczące moich dziadków Stanisława i Marianny Adamczyk. Ewie i Renacie Adamczyk, oraz Krystynie Dziedziczak za szereg informacji dotyczących rodziny Adamczyków i Michalaków. Anecie Palmowskiej za informacje dotyczące Rodziny Adamczyków w Zgierzu oraz Agnieszce Hajdukiewicz za informacje o potomkach Jadwigi i Szczepana Adamczyków. Halinie Pietrzak za fotkę dziadków Adamczyków oraz Mariannie Ambroziak i jej córce Iwonie Kołaczek, za informacje i fotografie rodziny Ambroziaków i Bończaków. Dziękuję także Anicie Adamskiej, która pomaga nam w pogłębieniu informacji o rodzinie Adamczyków, a w szczególności potomków Benedykta Adamczyka. Gorące podziękowania dla Basi Gryglewskiej (Olejnik), za przesłane fotografie i informacje dotyczące Rodziny Kicińskich, Michalaków i Olejników. Basi Niemirskiej oraz Przemkowi Iskra za informacje dotyczące rodzin Bończaków i Misztal. Zbyszkowi Dul i Małgosi Sikorskiej za informacje dotyczące Marii Adamczyk i rodzinie Skokalskich i Adamczyków z Broczyna. Stanisławowi Malińskiemu, za informacje dotyczące przodków i potomków Wojciecha Malińskiego oraz herbu Pietyrog Maliński zawołania jeło polskiego herbu szlacheckiego, występujący głównie na Wołyniu i Rusi i ustaleń jakie poczynił tata Stanisław, śp. Edward Maliński. Wiolecie Wojda (Kochanek) za informacje dotyczące potomków Aleksandry Haczykowskiej, Edycie Jarosz za informacje i materiały dotyczące potomków Błażeja Adamczyka brata mojego pra pra dziadka i całej rodzinie wspierającej mnie informacjami i mobilizującej do aktualizowania informacji o naszej wspólnej rodzinie.